W szwungu tygodniom świniarki zaplanowały zamieszkać ciosem. Judy od kilku lat była już w izolacji ze swoim partnerem. – Matkując Lisie uświadomiłam sobie, że zdołam mieć dziecko a nie chcę do owego mężczyzny – głosi Janis.

Trzeba było jeszcze wydobyć sposób, ażeby do owego doprowadzić. Czterdzieści lat temu, syntetyczne zapłodnienie w Obszernej Brytanii nie było zbyt uniwersalne – nie refundowała go państwowa usługa zdrowia i nawet dla heteroseksualnych par jednoczyło się ze swojego sposobu uzupełnieniem. Pozycjonowanie ale Janis jako młodzieńca mieszkała w Paryżu natomiast tam, obracając się w nieco liberalnych zwojach, usłyszała o parze, która zostawała rodzicielami przez sztuczne zapłodnienie. To było w 1962 roku. Janis wykryła lekarza w Londynie, jaki zgodził się dokonać zabieg. Po dostaniu pisemnej zgodzie od dwu lekarzy psychiatrów – zaprzątało jej dopiero prawidło – musiała wykryć dawcę. – Nie potrzebowałam kogoś, kto posiadałby wpływ na moje życie, albo kogoś, z kim musiałabym się rozdzielać dzieckiem – cedzi. Lekarz spytał, czy dysponowałaby coś przeciw temu, ażeby owe on był dawcą.